~16~ κεφάλαια 51 ως 55(τέλος)

Κεφάλαιο 51.

Το 2015 τους βρήκε όλους στη Σάμο. Σε μια απόφαση της τελευταίας στιγμής, μάζεψαν τα πράγματα τους και μπήκαν στο πρώτο πλοίο για το νησί, ακολουθούμενοι από τον Μάιλο που έδειχνε ενθουσιασμένος για την εκδρομή. Οι γονείς της Εύας τρελάθηκαν από τη χαρά τους όταν τους είδαν να κατηφορίζουν στο μονοπάτι προς το σπίτι τους. Η Ελπίδα ξέφυγε από τον Άγγελο και έτρεξε στον παππού της, που του είχε τρομερή αδυναμία και σκαρφάλωσε στην αγκαλιά του, φωνάζοντας με όλη της τη δύναμη πως τον αγαπάει.

«Τι έκπληξη είναι αυτή;» Η κυρά Μίνα σκούπισε συγκινημένη τα μάτια της και έριξε μια ματιά στο πρόσωπο της κόρης της. Το χαμόγελο της έσβησε αλλά η Εύα σχεδόν την παρακάλεσε να μην πει κουβέντα. Ανέκαθεν η μάνα της τη γνώριζε τόσο καλά που δεν χρειαζόταν να ακούσει κουβέντα από το παιδί της. Ήξερε από πριν τι είχε. «Πάμε μέσα, έχουμε πολλά να πούμε», σχολίασε καλοσυνάτα μόνο και τους έδειξε τον δρόμο. 

~16~ Κεφάλαια 47-48-49-50

κεφάλαιο 47

Το πρώτο βράδυ με το μωρό ήταν εφιαλτικό για όλους. Η μικρή δεν είχε σταματήσει να κλαίει και κανείς τους δεν ήξερε πώς να αντιμετωπίσει αυτό που ενοχλούσε το μωρό, αφού δεν γνώριζαν τι μπορεί να ήταν. Της έδωσαν την ειδική φόρμουλα σε μια προσπάθεια να τη ταΐσουν μήπως και νιώσει καλύτερα, αλλά η μικρή αρνούνταν κατηγορηματικά να φάει. Ο Άγγελος απέφευγε να τη πλησιάσει όπως ο διάβολος το λιβάνι και η Εύα είχε ξεθεωθεί να πηγαινοέρχεται στο σπίτι με τη μικρή αγκαλιά, να τη κουνάει απαλά σε μια τελευταία απέλπιδα προσπάθεια να την κάνει να αποκοιμηθεί.

«Δεν αντέχω άλλο», γκρίνιαξε ο Άγγελος κι έκλεισε τ’ αυτά του για να μην ακούει το σπαραχτικό κλάμα.

«Τι άλλο να της κάνω; Την άλλαξα, τη τάισα, τη νανούρισα…»

«Ρεύτηκε;»

«Στα μούτρα μου και δεν ήταν καθόλου ωραίο», σχολίασε μ’ ένα θεαματικό κατσούφιασμα. «Σε παρακαλώ, κράτησε τη λίγο. Πονάνε τα χέρια μου».

«Όχι όχι», διαμαρτυρήθηκε εκείνος και έφυγε σχεδόν τρέχοντας από το δωμάτιο.

~16~ Κεφάλαια 44-45-46-47

44.

Τρεις μέρες αφότου γύρισαν σπίτι, η Εύα μάζεψε τα πράγματα της από το διαμέρισμά της και μετακόμισε με τον Άγγελο γιατί δεν ήθελε να μείνει μακριά του ούτε δευτερόλεπτο. Όλα έγιναν γρήγορα, πράγμα που δυσαρέστησε τρομερά τον Πάνο που έπρεπε να δουλέψει σκληρά για να μεταφέρουν όσα έπιπλα δε θα πουλούσε, στο διαμέρισμα του Άγγελου. Η μητέρα της έμεινε πίσω να τον βοηθάει και να του κρατά παρέα αφού ακόμα δεν έδειχνε έτοιμος να πατήσει στα πόδια του, και το έκανε με περίσσια χαρά. Κάθε φορά που περνούσε το χέρι της μέσα από τα μαλλιά του ή άφηνε ένα φιλί στο κούτελό του, εκείνος έλιωνε από αγάπη γιατί μπορεί να είχε χάσει τη μητέρα του, αλλά η Μίνα ήταν άξια αντικαταστάτρια. Μπορεί να είχε γεμίσει η ψυχή του μ’ έναν παράλογο φόβο που δεν μπορούσε να πολεμήσει, αλλά είχε την Εύα του, είχε την οικογένεια του και τους φίλους του και όλα τ’ άλλα θα έφτιαχναν.

«Μισώ την ώρα και τη στιγμή που σε γνώρισα», άκουσε τον Πάνο να ουρλιάζει στην Εύα που τον κυνηγούσε στο σπίτι και βγήκε απότομα από τις σκέψεις του. Γέλασε γιατί εδώ και μισή ώρα προσπαθούσαν να διακοσμήσουν την άδεια κρεβατοκάμαρα με αποτέλεσμα η αναποφασιστικότητα της Εύας να κάνει τα νεύρα του Πάνου να χτυπήσει κόκκινο. 

~16~ Κεφάλαια 40-41-42-43

40.

Μία βδομάδα αργότερα το σπίτι του Άγγελου ήταν έτοιμο, ζεστό και όμορφο, τόσο που η Εύα το ζήλευε και σπάνια έφευγε από εκεί. Ήταν εύκολο για εκείνη να γυρνάει σ’ εκείνο το σπιτικό αντί για το δικό της, παρέα πάντα με τον Φοίβο, με την δικαιολογία πως έπρεπε να τσεκάρει τον Άγγελο. Εκείνος σιγά-σιγά στεκόταν στα πόδια του κι είχε αρχίσει να προσέχει λίγο παραπάνω τον εαυτό του. Το τσιγάρο και το ποτό είχαν μπει σε δεύτερη μοίρα και είχε βρει το να μαγειρεύει για την Εύα και τον Φοίβο, ως την ωραιότερη ασχολία.

Με τον Πάνο περνούσε ώρες ατέλειωτες να μιλάνε για τα πάντα, ο φίλος του έδειχνε να είναι πιο ήρεμος τις μέρες που αποφάσιζε να κοιμηθεί στον καναπέ αντί να γυρίσει στο μικροσκοπικό του διαμέρισμα και δεν φάνηκε σε κανέναν περίεργο όταν ξάφνου ανακάλυψαν όλοι τους πως είχε, στην κυριολεξία, μετακομίσει με τον Άγγελο. Όταν εκείνος τον έπεισε να αφήσει τη τρύπα που αποκαλούσε σπίτι του για τα καλά και να μείνει στο άδειο δωμάτιο του διαμερίσματός του, οργάνωσαν έναν όμορφο δείπνο για να το γιορτάσουν. Όλα έδειχναν να μπαίνουν σε μια σειρά και για πρώτη φορά από τη μέρα που επέστρεψε η Εύα, μπόρεσε ν’ αναπνεύσει ελεύθερα. 

~16~ Κεφάλαια 34-35-36

34.

Η καρδιά του άρχισε και πάλι να χτυπά στη θέα της… Κόντεψε να χάσει τη γη κάτω από τα πόδια του μόλις καρφώθηκαν τα μάτια του στα δικά της. Γιατί γύρισε; Είχε αρχίσει να μαθαίνει να ζει χωρίς εκείνη, είχε καταφέρει να την ξεχάσει έστω και λίγο και πάνω που το έπαιρνε απόφαση πως η Εύα ήταν παρελθόν, εκείνη ξαναγύρισε για να του υπενθυμίσει πως πάντα θα ήταν τα πάντα για εκείνον. Παρελθόν, παρόν και μέλλον, όλα είχαν το χρώμα και το άρωμά της. Του είχε πάρει τα πάντα και τον είχε αφήσει να προσπαθεί να σταθεί στα πόδια του με δεκανίκι μόνο μερικές στιγμές που ήταν οι πιο ευτυχισμένες της ζωής του.

~16~ Κεφάλαια 31-32-33

31.

Η αλλαγή στη ζωή της Εύας της έκανε πολύ καλό αφού επικεντρώθηκε στο νέο σπίτι της και το μυαλό της γέμισε με κάτι άλλο πέρα από την αγανάκτησή της για τα όσα είχαν συμβεί τα τελευταία χρόνια. Ήταν παράξενο αλλά για μία στιγμή, ένιωσε χαρά. Τη βρήκε στο να καθαρίζει το διαμέρισμά της, να το βάφει με τη βοήθεια του Άγγελου και να το διακοσμεί με τη Νάντια να στέκεται φρουρός κοντά τους, δίνοντας βοήθεια όταν της τη ζητούσε. Εκτιμούσε το γεγονός πως έκανε μία προσπάθεια για χάρη του Άγγελου, να είναι πολιτισμένα τα πράγματα μεταξύ τους κυρίως γιατί έστω με εκείνη παρούσα, μπορούσε να περνάει χρόνο μαζί του χωρίς να νιώθει ενοχές για τα πάντα.

~16~ Κεφάλαια 28-29-30

28.

Το ύφος της Εύας και ο τρόπος που καθόταν στον καναπέ χωρίς να αντιδράει, τον ανησύχησε πολύ. Ήταν λες και είχε χαθεί εντελώς στις σκέψεις της, σαν μην είχε την παραμικρή επικοινωνία με το περιβάλλον. Ο Πάνος τρόμαξε, δεν την είχε δει ποτέ ξανά σε αυτή την κατάσταση. Την άφησε λίγο μόνη της μήπως καταφέρει να ανασυντάξει τις δυνάμεις και τις σκέψεις της και πήγε στην κρεβατοκάμαρά του. Δεν ήξερε τι να κάνει, πώς θα μπορούσε να τη βοηθήσει. Το μόνο που του πέρασε από το μυαλό ήταν να καλέσει τον Άγγελο για να του εξηγήσει την κατάσταση. Έριξε μια ματιά στο κινητό στο χέρι του και πήρε μια βαθιά ανάσα. Θα τον σκότωνε η Εύα που θα τον καλούσε χωρίς να της το πει, αλλά ήταν ο μόνος που ήξερε τι να κάνει για να αισθανθεί καλύτερα. Με όση αποφασιστικότητα κατάφερε να μαζέψει, βρήκε στις επαφές το όνομά του και πάτησε την κλήση, με κρατημένη την ανάσα.

~16~ Κεφάλαια 19-20-21

19.

Χάθηκε μέσα σ’ ένα φιλί που τρία χρόνια ονειρευόταν. Διψούσε γι’ αυτό μα δεν χόρταινε. Κόλλησε πάνω στον Άγγελο τυλίγοντας τα χέρια της γύρω από το λαιμό του λες και φοβόταν πως θα την άφηνε. Τα δικά του την έσφιξαν πάνω του με την ίδια ένταση. Δεν διέκοψαν αυτό το φιλί που έμοιαζε με ανάσταση μετά από έναν άδικο θάνατο. Κανείς τους δεν τόλμησε να σκεφτεί πως μπορεί να ήταν ένα λάθος μα καθώς βάθυνε και χάνονταν μέσα τους ολοένα και περισσότερο, η Εύα συνειδητοποιούσε πως αν συνέχιζαν, μπορεί να κατέληγαν να κάνουν ένα τεράστιο λάθος που θα μετάνιωναν κι οι δύο.

Του Έρωτα και του Πολέμου

Το αγαπημένο μου ζευγάρι...

Το ομορφότερο βιβλίο που έχω γράψει ως τώρα...

Ελπίζω να μπορέσω να το μοιραστώ κάποτε μαζί σας...

*******************

{...} Πάγωσε όταν είδε τον Άρη να στέκεται στην πόρτα. Ήταν τρομαγμένος, έτοιμος να βάλει τα κλάματα, ενώ μόλις την αντίκρισε άφησε την ανάσα του να βγει αργά, φανερά ανακουφισμένος. Η Ερατώ θυμήθηκε πως δεν είχε ντυθεί και αυτόματα σήκωσε την πετσέτα που κρατούσε στα χέρια της, μπροστά της, με την ελπίδα πως μπορούσε να καλύψει το σώμα της που ήταν γεμάτο με ατέλειες. Είδε τα μάτια του να ταξιδεύουν πάνω της και ανατρίχιασε. Για μία στιγμή ήθελε να του βάλει τις φωνές για να φύγει από εκεί, αλλά δεν κατάφερε στιγμή να βγάλει άχνα. Δεν κουνήθηκε καν όταν την πλησίασε με γρήγορο βήμα. Δεν αντέδρασε όταν την αγκάλιασε σφιχτά. Της φάνηκε πως έκλαιγε βουβά γι’ αυτό τον άφησε να την κρατήσει όσο χρειαζόταν, παρότι η ακανόνιστη αναπνοή του στο αυτί της, την έκανε ν’ ανατριχιάσει.

Άτιτλο project 2

Μία από τις πολλές ιδέες που βασανίζουν το μυαλό μου, ξεκινάει κάπως έτσι... 

©Νεκταρία Μαρκάκη 2019 

All rights reserved

********

Ήταν δεκατεσάρων όταν άλλαξε εντελώς η ζωή του. Μικρο, αμούστακο παιδί ήταν με όνειρα κι όρεξη, που του τα απαγόρευαν για να του επιβάλλουν μια άλλη ζωή που δεν ήθελε. Ένας ήταν ο σκοπός του από τότε που γεννήθηκε, κατά τον πάτερα του, να είναι η βοήθεια του. Το δεξί του χέρι. Μα κανείς δεν τον ρώτησε αν ήθελε να μυρίζει κοπριά ή να σκαλίζει χώματα όλη μέρα . Με το ζόρι πήγε σχολείο κι αυτό γιατί το έσκαγε από το κρεββάτι του για να είναι ο πρώτος στην αυλή του δημοτικού, πριν χτυπήσει το κουδούνι. Ο πατέρας του τον έπαιρνε σηκωτό από εκεί κι η τιμωρία του ήταν πάντα επίπονη και μεγάλη. Τα σημάδια από τη ζώνη που έπεφτε με δύναμη στην κοκαλιάρικη πλάτη του, δεν έλεγαν να φύγουν. Έμεναν εκεί ζωντανά να του θυμίζουν πως κοντά σ’ αυτόν τον άνθρωπο, δεν θα είχε ποτέ μέλλον. Πως δεν θα έπαυε ποτέ να φοβάται σε σημείο τα βράδια να κατουριέται πάνω του.

Ήταν θαύμα το γεγονός ότι μια μέρα του είπε πως μπορούσε να πηγαίνει σχολείο με την προϋπόθεση πως θα επέστρεφε απευθείας σπίτι για να τον βοηθάει με τα ζώα. Η χαρά του ήταν απερίγραπτη. Μπορεί να του στερούσε τις χαρές της παιδικής του ηλικίας αλλά τουλάχιστον δεν του έκοβε το όνειρο εντελώς. Ίσως κατάφερνε να βγάλει και το λύκειο, να έφευγε κοντά από εκείνον. Τον τύραννο του. Τον μεγαλύτερο του φόβο. Μεγάλωνε τρέμοντας μονίμως μην κάνει κάτι που μπορούσε να τον εξωθήσει στα άκρα. Έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι του να είναι υπάκουος και να δουλεύει σκληρά για να μην τον πάρει μακριά από το σχολείο που είχε γίνει πλέον η μόνη του απόδραση από τη ζωή που τόσο πολύ μισούσε.

Άτιτλο για το Wattpad

Όπως υποσχέθηκα, αυτό είναι το πρώτο κεφάλαιο της νέας ιστορίας που θα ανέβει στο wattpad προς το τέλος του Οκτώβρη. Ακόμα δεν έχει διορθωθεί το κεφάλαιο, είναι ένα προσχέδιο το οποίο θα αλλάξει πριν ανέβει. Οι πρωταγωνιστές είναι τρεις, η Κλεοπάτρα, ο Αλέξανδρος και ο Άγγελος και η ιστορία τους θα είναι γεμάτη έρωτα και ρομάντζο(φυσικά). 

Με αγάπη, Νεκταρία

Κεφάλαιο 1. 

Ζητείται νέα ως είκοσι-οχτώ ετών με εμπειρία τουλάχιστον δύο ετών, ευπαρουσίαστη, με ευχέρεια του λόγου, γνώστης του τυφλού συστήματος δαχτυλογράφησης, για να εργαστεί ως βοηθός διευθυντή εταιρείας. Απαιτείται να μην είναι έγγαμη και να μην έχει παιδιά, να έχει απεριόριστο διαθέσιμο χρόνο και να μπορεί να ταξιδεύει.

Για να μην ξεχνάς

Μία κοπέλα με κόκκινα μαλλιά και λευκό δέρμα ξυπνάει στη μέση του πουθενά χωρίς να έχει την παραμικρή ιδέα που βρίσκεται και γιατί ολόκληρο το κορμί της υποφέρει από τραύματα χωρίς εξήγηση. Μπορεί να μη θυμάται αλλά θέλει πολύ να σωθεί.

Ένας καταιγισμός ερωτημάτων συνθλίβει το κουράγιο και την αντοχή της - γιατί βρέθηκε στη μέση του δάσους; γιατί είναι μόνη; ποιός της έκανε κακό;

Προσπαθεί να θυμηθεί το παρελθόν της χωρίς να μπορεί να μιλήσει γι’ αυτό. Πορεύεται με μοναδική βοήθεια ένα δαχτυλίδι στο εσωτερικό του οποίου αναγράφεται μια ημερομηνία, ορισμένες απόμακρες μνήμες που την επισκέπτονται αραιά, μία οικογένεια που της παρέχει καταφύγιο παρόλο που προσπαθεί να μαζέψει τα κομμάτια της, κι ένα κλωνάρι μη με λησμόνει στο σχήμα του απείρου σχεδιασμένο στην ωμοπλάτη της για να της υπενθυμίζει πως δεν πρέπει να ξεχνά...

Από τις εκδόσεις Αέναον- εκτός κυκλοφορίας πλέον.

Χωρίς Χάρτη

Η Λέξι αγαπά τις λίστες της και ζει μια ζωή προγραμματισμένη στην εντέλεια.

Ο Μανού μισεί κάθε τι που τον περιορίζει, και ζει τη ζωή του στα τυφλά.

Όταν η Λέξι αποφασίζει να σπάσει τις αλυσίδες που την κρατάνε δεμένη σε μια καθημερινότητα που δεν την ικανοποιεί, διοργανώνει ένα μεγάλο ταξίδι στην Ευρώπη με σκοπό να βρει τι είναι αυτό που πραγματικά θέλει από τη ζωή της. 

Συνοδευόμενη από τον συγκάτοικο της και χρόνια φίλο της, Μανού, αφήνει την ασφάλεια του σπιτιού της και ξεκινά να βρει το νόημα της ζωής.

Θα μπορέσουν δύο φαινομενικά διαφορετικοί άνθρωποι να ξεπεράσουν τις διαφορές τους;

Θα μάθει η Λέξι πως είναι να περιπλανιέσαι χωρίς χάρτη στη ζωή και στην αγάπη;

Κυκλοφορεί στο Αμαζον:

https://www.amazon.com/Xwris-Xarti-reboot-Nektaria-Markaki/dp/1537176641

Το κορίτσι με το ηλιοτρόπιο

Η Λίζα αγαπάει τον ήλιο και τον κυνηγάει για να διώξει το γκρίζο από τη ζωή της. 

Ο Ερρίκος ζει μέσα στο γκρίζο και δεν έχει νιώσει το χάδι του ήλιου ποτέ. 

Όταν εκείνος αποφασίζει ν' ακολουθήσει το κορίτσι με το κόκκινο παλτό και το ηλιοτρόπιο στο χέρι, δεν φανταζόταν πως η γνωριμία τους θα του άλλαζε τη ζωή. 

Η σχέση που δημιουργούν είναι βαθιά και μοναδική. 

Εκείνος είναι ο μόνος που βλέπει το φόβο και τη μοναξιά στα γκρίζα μάτια της. 

Εκείνη είναι η μόνη που μπορεί να του δείξει το δρόμο προς το φως που τόσο λαχταρά...

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Maradel. Ζητήστε το από τις εκδόσεις και από όλα τα ενημερωμένα βιβλιοπωλεία. 

Εκεί που ανήκω

ΤΙΤΛΟΣ : ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΑΝΗΚΩ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ : ΝΕΚΤΑΡΙΑ ΜΑΡΚΑΚΗ

ΕΚΔΟΤΗΣ : MARADEL BOOKS

ΕΚΔΟΣΗ : ΙΟΥΝΙΟΣ 2019

ΣΕΛΙΔΕΣ : 327

ΔΙΑΣΤΑΣΗ : 21 Χ 14

ISBN :978-618-84017-8-5

ΛΙΑΝΙΚΗ ΤΙΜΗ: 14 €

Η Ήβη επιστρέφει στον τόπο της μετά από πολλά χρόνια απουσίας, έπειτα από το προτροπή του μελλοντικού συζύγου της, ώστε να δει τη μητέρα της που έχει εύθραυστη υγεία αλλά και να κλείσει παλιές υποθέσεις πριν το γάμο τους. Είναι μια επιστροφή που απέφευγε για χρόνια και που την τρομάζει, αφού θα πρέπει να παλέψει με τις φοβίες της και με ό,τι την πλήγωσε και την ανάγκασε να φύγει από εκεί, με το κεφάλι σκυφτό. Έρχεται αντιμέτωπη με ένα μίσος που κρατάει άσβεστο και παρασέρνει τα πάντα στο διάβα του, μία παλιά αγάπη που σιγοκαίει ακόμα κι ένα μυστικό που φέρνει τα πάνω κάτω στη ζωή της και ανοίγει νέες πληγές, ενώ κάνει παλιές να ματώσουν ξανά.

Η Ήβη ξαφνικά καλείται να αποφασίσει για το μέλλον της, αν θα αφήσει πίσω το παρελθόν της, αν θα συγχωρήσει λάθη που της στέρησαν την ευτυχία και εντέλει... που πραγματικά ανήκει.

Τρεις γυναίκες, τρεις έρωτες καταδικασμένοι από το μίσος, μία εξιλέωση...

Η γραμμή μεταξύ αγάπης και μίσους είναι λεπτή... πόσο εύκολο είναι να την περάσει κανείς

ΒΡΕΙΤΕ ΤΟ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΕΝΗΜΕΡΩΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΑ ΚΑΙ ΣΤΑ:

www.books24.gr

www.nakasbookhouse.gr

www.bibliohora.gr
https://www.public.gr/product/books/greek-books/literature/greek-literature/ekei-poy-aniko/prod10090001pp/

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Η Νεκταρία Μαρκάκη γεννήθηκε στην Αθήνα κι από μικρή ηλικία ανέπτυξε έντονο ενδιαφέρον για οτιδήποτε φανταστικό κι άπιαστο. Ως έφηβη ξεκίνησε να διαβάζει αχόρταγα, με αποτέλεσμα να αναπτύξει αγάπη για τη συγγραφή. Βρήκε διέξοδο σε αυτή αφού ήταν ένα μοναχικό παιδί που δεν μπορούσε να εκφραστεί τόσο καλά λεκτικά όσο γραπτώς.

Αν και για λίγα χρόνια, εξαιτίας της καθημερινότητας, το πάθος της είχε μπει στον πάγο, πριν εφτά χρόνια η ανάγκη για έκφραση επανήλθε κι έτσι άρχισε να γράφει ιστορίες στην αγγλική γλώσσα. Σύντομα οι ιστορίες της βρήκαν ανταπόκριση στην πλατφόρμα συγγραφέων του Wattpad, κι άρχισε να τις μεταφέρει στα ελληνικά. Εξαιτίας της αγάπης των αναγνωστών αποφάσισε να εκδώσει στα αγγλικά και στα ελληνικά το πρώτο της ρομαντικό, χιουμοριστικό μυθιστόρημα με τίτλο “Χωρίς Χάρτη” (Unmapped) το οποίο κυκλοφορεί στην Amazon.

Σύντομα ακολούθησε συνεργασία με τις Εκδόσεις Αέναον απ’ όπου κυκλοφόρησε το μυθιστόρημά της με τίτλο “Για να μην ξεχνάς”. Το έργο της με τίτλο “Το κορίτσι με το ηλιοτρόπιο” κυκλοφόρησε στην Amazon με μεγάλη επιτυχία και αποτελεί το έναυσμα της συνεργασίας της με της Εκδόσεις Maradel. Από τις ίδιες εκδόσεις κυκλοφορεί και το νέο της βιβλίο με τίτλο "Εκεί που ανήκω". 

Επικοινωνία με τη συγγραφέα:

Facebook:

https://www.facebook.com/NektariaMarkakiWriter/

Wattpad:

https://www.wattpad.com/user/NektariaMarkakis

Instagram:

@nekmarkakiauthor

Site:

http://cadpig1979.wixsite.com/wanderunmapped

Email:

nek8markaki@gmail.com

Twitter:

@WanderUnmapped