Δεν
ήταν εύκολο να κρυφτούν τα συναισθήματα,
ειδικά όσο περνούσε ο καιρός και η σχέση
γινόταν δυνατότερη. Προσπαθούσαν με
νύχια και με δόντια να μην εκδηλώνονταν
όταν βρίσκονταν ανάμεσα σε κόσμο μα
όταν έμεναν μόνοι, όλο το πάθος, η ανάγκη
που είχε ο ένας για τον άλλον έβγαινε
στην επιφάνεια. Εκείνος μόνο κοντά της
ένιωθε χαρούμενος, ενώ η Εύα δεν μπορούσε
να σταματήσει να χαμογελάει όταν τον
είχε δίπλα της. Δεν πίστευε ποτέ πως θα
ένιωθε σαν να είχε βρει το άλλο της μισό
ως τη στιγμή που αυτό το παράξενο παιδί
από την Αθήνα κατάφερε να ανατρέψει τα
πάντα στη ζωή της. Κάποτε την τρόμαζε
το γεγονός πως δεν τολμούσε να εκδηλώσει
τα βαθύτερα συναισθήματά της, είχε
ανέκαθεν μία ψυχρότητα η συμπεριφορά
της που όμως διαλύθηκε όταν ο Άγγελος
έγινε μέρος της ζωής της. Μόνο κοντά του
συνειδητοποιούσε πως ήθελε να δίνει
όσο περισσότερο μπορούσε. Κοντά του δεν
φοβόταν να αφεθεί και να νιώσει.
